Kalbim alev alev yanıyor, hastalanmış, sesini duyamıyorum. Bana ne dediğini anlayamıyorum. “O gün” tüm hayallerimle birlikte kırdıktan sonra bana seslenmez, derdini paylaşmaz oldu.

Tatmadığı bir acı değil, bir seferlik değil. Ne zaman ölesiye çarpsa senin için, sonu aynı oluyor. Gittikçe umudunu yitiriyor. Kendine değer veren bir kalp bulamadığı her an kahroluyor.

Seni, sen bilmeden sevmek çok tatlıydı, sen aldırmadan güzelliğine bakakalmak.. Ama seninle kurduğum her hayalde, sanki bana ceza veriyormuşçasına sızlayıp duruyor. “Sevme” diyor bana; “korkuyorum…”.

Yetecek kadar gücüm olsa, bir gün sahili kapatır, kimseyi sokturmazdım. Sabaha kadar adını haykırıp denizlere, ağlardım..

Bu duyguları sana anlatmaya çalışırken Siuil a Run dinliyordum, sen de dinle ve bir düşün..

bu yazı 1123 kere okunmuş