Okulların açılmasına 1 ay kaldı. Sabahçı olmam ve eski arkadaşlarımla birlikte gidip gelebilecek olmam bu seneyi daha farklı kılıyor. Daha da heyecanlanıyorum. YGS’ye bir adım daha yaklaştım, geleceğime de yaklaşıyorum. Dershane de 2 hafta içinde başlar umarım, geç kaldı sanki. Sıkıntıdan patlıyorum tatilde. Ramazan ayının gelmesi biraz neşe kattı tatile.

Gelecek sene için büyük umutlarım var. Umarım sevdiğim öğretmenlerimle birlikte bol notlu bir dönem geçiririm. Yeni üniversite sınav sisteminde okul notlarının pek önemi kalmadığı doğru, ama ne zamandır doğru dürüst belge almıyordum. Bu sefer hem YGS’ye hem de okula sıkı çalışacağım.

Bunlar olana kadar da bir aylık kalan tatili hep anime izleyerek ve oyun oynayarak geçireceğim sanırım. Bir ay boyunca da sahura kadar yatmayacağım. Sahur’u çok seviyorum yahu. Eylül’de PS3 oynayamadığımdan monitör alacağım demiştim ama galiba alsam da oynayamayacağım. Okul başlayacak işte. Sanırım başka birşey almak istiyorum, DSi gibi. Küçük, pratik, eğlenceli, zaman harcamıyor.. Tam öğrenci dostu konsolmuş.. Annemler zorluk çıkarıyor ama..

İşte böyle, hızlı tatil moduna gireceğim. Okul zamanı gelince de dersleri aksatmayacağım. ^^

Kalbim alev alev yanıyor, hastalanmış, sesini duyamıyorum. Bana ne dediğini anlayamıyorum. “O gün” tüm hayallerimle birlikte kırdıktan sonra bana seslenmez, derdini paylaşmaz oldu.

Tatmadığı bir acı değil, bir seferlik değil. Ne zaman ölesiye çarpsa senin için, sonu aynı oluyor. Gittikçe umudunu yitiriyor. Kendine değer veren bir kalp bulamadığı her an kahroluyor.

Seni, sen bilmeden sevmek çok tatlıydı, sen aldırmadan güzelliğine bakakalmak.. Ama seninle kurduğum her hayalde, sanki bana ceza veriyormuşçasına sızlayıp duruyor. “Sevme” diyor bana; “korkuyorum…”.

Yetecek kadar gücüm olsa, bir gün sahili kapatır, kimseyi sokturmazdım. Sabaha kadar adını haykırıp denizlere, ağlardım..

Bu duyguları sana anlatmaya çalışırken Siuil a Run dinliyordum, sen de dinle ve bir düşün..

16 ve 17.. Bu ardışık sayıları tek tek düşünün bir. 16, ergensiniz, küçüksünüz, enerjiksiniz. 17, gençsiniz, büyüksünüz, çalışmaktan yorgunsunuz (öngörüm bu). Böyle düşününce bu ardışık sayıların arasında bir uçurum varmış gibi oluyor. “Vay lan, baya 17 oldum şimdi lan..” dedim, ama saçma geldi açıkçası. Daha demin velettim lan, nasıl iş bu?

Bu konuya kendimce şöyle açıklık getirdim; bu yıldönümü falan fasa fiso.. Biyolojik yaşın tek önemi dünyada ne kadar süre yaşadığın sadece. Ama ruh, yada akıl yaşı diyelim, sizin ne kadar büyük ve olgun bir birey olduğunuzu gösteren temel şeydir. Hayatınızdaki tecrübeler, zorluklar, bunlarla başa çıkmanız, gülmeniz, ağlamanız, korkmanız, meraklarınız… Yaşı bunlar belirliyor bence. Bu kadar çok nedenden dolayı, insanların yaşı 100′den küçük olamaz. Yani, insanlar bin, onbin, hatta yüzbin yaşında olabilir. İçinizdeki siz, aslında sandığınızdan çok yaşlı. Bu durumda yaşı sayılara sığdırmak anlamsız kalır, sayılar somuttur, ama yaş asla. Bu soyut kavramı ölçmek kolaydır ama, birkaç kişiyle sohbet edin, derin mevzulara inin. Kendinizi aptal hissediyorsanız onlardan daha küçüksünüzdür. Bu ölçümden elde edebileceğimiz 3 sonuç olabilir, küçüksünüz, büyüksünüz, yada tam kafa dengisiniz.

Bu yazıdan sakın ola darılmayın, alınmayın. Tek anlatmak istediğim, yeni bir yaşa girmenin artık somut bir sevinç vermediği. İstediğiniz an yaşlanabilirsiniz. Bilmediğiniz birşey öğrenince, bir deneyim kazanınca yeni yaşınızı kutlayın. “Bir yaşıma daha girdim!” deyin.

Bugün benim doğum günüm, ve; “Bir yaşıma daha girdim!”. Gerçekleri kavradım çünkü. Size de bunları anlatmaya çalıştım. Anladıysanız; doğum gününüz kutlu olsun. Nice yaşlara efendim, yaşlanmaktan korkmayın! =)